Archive for the ‘Appeltaart’ Category

Herfstige appeltaart

14 oktober 2011

Van (bijna) de laatste appels van eigen boom, die het zo goed doen in taart (ze worden niet of nauwelijks te koop aangeboden, maar mocht je iemand kennen met eigen boom: Groninger Kroon. Probeer er wat van mee te krijgen als je appeltaart wilt bakken!), ook nog een appeltaartje gemaakt. Met een rest deeg die ik nog in de vriezer had, standaard ouderwets recept dus altijd goed. Van een boom uit de buurt had ik eerder wat tamme kastanjes opgeraapt en die liggen nog altijd te wachten tot ik er iets mee doe. Eigenlijk zijn het er erg weinig en zijn ze ook klein, dus nogal veel moeite voor waarschijnlijk heel weinig. Maar ze brachten me wel op een idee: appels en kastanje gaan goed samen en er bestaan ook potjes kastanjepuree. Zoiets als pindakaas, alleen staan ze niet bij het broodbeleg maar bij de appelmoes in de winkel. Ook met extra smaakje (vanille, en chocola bestaat geloof ik ook), maar ik gebruik naturel.

Vulling van klein gesneden appels dus, beetje suiker en maïzena, dat doe ik meestal omdat dat wat uitlopend vocht van de appels kan binden, en Engelse mixed spice. Dat is verwant aan onze speculaaskruiden, maar er zit naar verhouding minder kaneel in en meer kruidnagel. Ik heb er voor het idee ook nog wat gemalen piment doorheen geroerd, maar of je dat proeft? De bodem eerst met een laagje kastanjepuree bestreken, en aan de vulling ook nog wat gedroogde cranberries toegevoegd, om er een echt herfsttaartje van te maken. En hij smaakt heerlijk, al zeg ik het zelf:)

appelcranberryvulling

Voor erbij heb ik ook nog een glutenvrije variant gemaakt. De vulling kon hetzelfde blijven, maar met het korstdeeg is het altijd weer puzzelen. Een mengsel van verschillende melen en bloemen lijkt toch het beste te werken. Deze keer heb ik 30 g rijstemeel, 15 g rijstebloem, 10 g kleefrijstebloem, 10 g maïzena, 30 g witte basterdsuiker, 40 g boter en een eidooier gebruikt. Precies genoeg voor vier minivormpjes, en het leek heel behoorlijk op ‘echt’ appeltaartdeeg. Je kunt het ook gewoon op 180 graden C mee bakken met de grotere taart. Ik begreep van de ontvangers dat het zich ook heel behoorlijk heeft gedragen bij het ontvormen en opeten, dus dit recept mag blijven.

Vijf appelcranberrytaartjes

Nu heb ik morgen een verjaardag waarvoor ik iets lekker mee zal nemen. Er werd al gevraagd naar appels (verwerkt uiteraard;)), dus de overgebleven helft van dit taartje gaat mee. Maar daar moet dan wel een andere halve bij. Ik heb nog kastanjepuree over, daarmee gaat het iets worden. Heb het recept al bijna uitgebroed, dus morgenochtend aan de slag.

Er zitten overigens ook nog altijd gedroogde cranberries in het zakje…

Advertenties

Zomertaarten zijn op voor je er erg in hebt…

9 oktober 2011

Dat ik de laatste tijd niets gepost heb, komt niet doordat ik niets gebakken heb. Maar wel doordat de tijd soms ontbreekt om er een leuk verhaaltje over te schrijven. Terwijl ik juist altijd zeg dat deze blog ook voor mezelf is, om te onthouden wat ik allemaal gemaakt heb!:O

Daarom dus nu alleen even een kort overzichtje van de afgelopen tijd.

abrikozentaart en chocoladecake

Frambozenchocoladecake (onder) en abrikozentaart (boven)

Soms is het nog erger dan niet de tijd nemen voor een blogje: onder een stukje van de frambozenchocoladecake die ik maakte voor mijn nieuwe-huisfeestje. En daarboven, wat er over was van de abrikozenkaastaart met lavendel. (Niets dus) Geslaagd recept, dat blijkt! Alleen moet de razende reporter er de volgende keer iets eerder bij zijn…

Op hetzelfde feestje de al bekende sesamkoekjes met cranberries. Voor de verandering tarwevrij gemaakt, met speltbloem.

Sesamkoekjes met cranberries

Een week later had ik appels over, en de ingrediënten voor banketbakkersroom. Dat gebeurt hier wel eens zomaar. Vooral die laatste zijn niet lang houdbaar dus daar moest iets mee gebeuren. Het werden twee taarten: een ouderwetse appeltaart en een volgens een beproefd recept: bodem van korstdeeg blind voorbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (druiven in dit geval) en afbakken.

Appeltaart voor het bakkendruiventaart voor het bakken

Dat was voor ze de oven in gingen, en zo waren ze daarna:

Appel- en druiventaart

De appeltaart beviel iedereen het beste. Mij ook, de druiventaart vond ik wat vlak. Was wel spannend van tevoren geweest, want dit was het eerste taartje met appels van nieuwe eigen boom!

Weer een week later, volgende weekend: een tuinfeestje. Hiervoor vanwege tijdgebrek een taart gemaakt volgens een vergelijkbaar maar nog eenvoudiger beproefd recept: bodem van korstdeeg blindbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Na afkoelen het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (nectarines deze week) en klaar. Het weer deed de rest.

Nectarinetaart

Ik heb die dag nog meer appels geplukt, maar die zijn tot moes geworden. Geen plaatje dus!

De laatste in deze rij is een citroentaart. Boven het recept, ooit uit de krant geknipt ook weer, stond ‘gewoon in de oven schuiven’. En hoewel ik een fanatieke bakker ben, ben ik ook wel een beetje gemakzuchtig. Dus àls het makkelijk kan…  Toen ik een verzameling citroenen in de schoot geworpen kreeg, schoot me dus direct dat recept te binnen. Nog nooit gemaakt, maar ik knip alleen iets uit als het me echt lekker lijkt en dan staat het dus op het verlanglijstje.

Het werkt! Gewoon in de oven schuiven leverde een heel lekkere, romige citroentaart op. Terwijl in een pannetje citroenvla koken binnen de kortste keren zorgt voor een zure waterige massa met klontjes…. brrr

Tarte au citron

Appelamandeltaart

7 maart 2010

Als je een taart maakt om weg te geven aan iemand die vooral van appeltaart houdt, dan maak je een appeltaart. Maar ik geef er dan natuurlijk wel een draai aan. In dit geval was dat een vulling waarin de appels zich wentelden in een romige amandelvulling. Een heel nieuw recept, dus moest ik hem eerst proefbakken. Dat werd een klein taartje waar ik nog niet helemaal tevreden over was. Hij lekte, dus de oven werd vies. Maar de puntjes bleven redelijk in vorm, dat was ook precies het idee achter de extra vulling.

Puntje van de kleine appelamandeltaart

Alleen de smaak mocht nog wel wat sterker. Dus de oven schoon geschrobd en toen definitief gemaakt. Wat minder natte appels, minder slagroom, meer citroen en een beetje amaretto erdoor. Of deze nou helemaal goed smaakte weet ik niet, want weggegeven (ik kreeg wel een stukje aangeboden, maar wat je voor een ander maakt ga je toch niet zelf opeten?! Bovendien had ik al heel wat taart achter de kiezen;)). Maar hij zag er in elk geval goed uit:

Grote appelamandeltaart

Jammergenoeg lekte deze ook nog een beetje, dus dat wordt weer oven soppen…

Appeltaart met kweepeer

23 januari 2010

Vandaag een gewone appeltaart met kaneel, maar met stukjes kweepeer erin. En na het bakken de korst bestreken met een gelei van de schillen en het klokhuis van die kweepeer. Hij ging er prachtig van glimmen!

Tja, zo’n eerste stukje valt natuurlijk altijd uit elkaar als het op de foto moet. Nou ja, het was ook nog warm. Het tweede ging al een stuk beter!