Archive for the ‘Fruittaarten’ Category

Herfstige appeltaart

14 oktober 2011

Van (bijna) de laatste appels van eigen boom, die het zo goed doen in taart (ze worden niet of nauwelijks te koop aangeboden, maar mocht je iemand kennen met eigen boom: Groninger Kroon. Probeer er wat van mee te krijgen als je appeltaart wilt bakken!), ook nog een appeltaartje gemaakt. Met een rest deeg die ik nog in de vriezer had, standaard ouderwets recept dus altijd goed. Van een boom uit de buurt had ik eerder wat tamme kastanjes opgeraapt en die liggen nog altijd te wachten tot ik er iets mee doe. Eigenlijk zijn het er erg weinig en zijn ze ook klein, dus nogal veel moeite voor waarschijnlijk heel weinig. Maar ze brachten me wel op een idee: appels en kastanje gaan goed samen en er bestaan ook potjes kastanjepuree. Zoiets als pindakaas, alleen staan ze niet bij het broodbeleg maar bij de appelmoes in de winkel. Ook met extra smaakje (vanille, en chocola bestaat geloof ik ook), maar ik gebruik naturel.

Vulling van klein gesneden appels dus, beetje suiker en maïzena, dat doe ik meestal omdat dat wat uitlopend vocht van de appels kan binden, en Engelse mixed spice. Dat is verwant aan onze speculaaskruiden, maar er zit naar verhouding minder kaneel in en meer kruidnagel. Ik heb er voor het idee ook nog wat gemalen piment doorheen geroerd, maar of je dat proeft? De bodem eerst met een laagje kastanjepuree bestreken, en aan de vulling ook nog wat gedroogde cranberries toegevoegd, om er een echt herfsttaartje van te maken. En hij smaakt heerlijk, al zeg ik het zelf:)

appelcranberryvulling

Voor erbij heb ik ook nog een glutenvrije variant gemaakt. De vulling kon hetzelfde blijven, maar met het korstdeeg is het altijd weer puzzelen. Een mengsel van verschillende melen en bloemen lijkt toch het beste te werken. Deze keer heb ik 30 g rijstemeel, 15 g rijstebloem, 10 g kleefrijstebloem, 10 g maïzena, 30 g witte basterdsuiker, 40 g boter en een eidooier gebruikt. Precies genoeg voor vier minivormpjes, en het leek heel behoorlijk op ‘echt’ appeltaartdeeg. Je kunt het ook gewoon op 180 graden C mee bakken met de grotere taart. Ik begreep van de ontvangers dat het zich ook heel behoorlijk heeft gedragen bij het ontvormen en opeten, dus dit recept mag blijven.

Vijf appelcranberrytaartjes

Nu heb ik morgen een verjaardag waarvoor ik iets lekker mee zal nemen. Er werd al gevraagd naar appels (verwerkt uiteraard;)), dus de overgebleven helft van dit taartje gaat mee. Maar daar moet dan wel een andere halve bij. Ik heb nog kastanjepuree over, daarmee gaat het iets worden. Heb het recept al bijna uitgebroed, dus morgenochtend aan de slag.

Er zitten overigens ook nog altijd gedroogde cranberries in het zakje…

Advertenties

Zomertaarten zijn op voor je er erg in hebt…

9 oktober 2011

Dat ik de laatste tijd niets gepost heb, komt niet doordat ik niets gebakken heb. Maar wel doordat de tijd soms ontbreekt om er een leuk verhaaltje over te schrijven. Terwijl ik juist altijd zeg dat deze blog ook voor mezelf is, om te onthouden wat ik allemaal gemaakt heb!:O

Daarom dus nu alleen even een kort overzichtje van de afgelopen tijd.

abrikozentaart en chocoladecake

Frambozenchocoladecake (onder) en abrikozentaart (boven)

Soms is het nog erger dan niet de tijd nemen voor een blogje: onder een stukje van de frambozenchocoladecake die ik maakte voor mijn nieuwe-huisfeestje. En daarboven, wat er over was van de abrikozenkaastaart met lavendel. (Niets dus) Geslaagd recept, dat blijkt! Alleen moet de razende reporter er de volgende keer iets eerder bij zijn…

Op hetzelfde feestje de al bekende sesamkoekjes met cranberries. Voor de verandering tarwevrij gemaakt, met speltbloem.

Sesamkoekjes met cranberries

Een week later had ik appels over, en de ingrediënten voor banketbakkersroom. Dat gebeurt hier wel eens zomaar. Vooral die laatste zijn niet lang houdbaar dus daar moest iets mee gebeuren. Het werden twee taarten: een ouderwetse appeltaart en een volgens een beproefd recept: bodem van korstdeeg blind voorbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (druiven in dit geval) en afbakken.

Appeltaart voor het bakkendruiventaart voor het bakken

Dat was voor ze de oven in gingen, en zo waren ze daarna:

Appel- en druiventaart

De appeltaart beviel iedereen het beste. Mij ook, de druiventaart vond ik wat vlak. Was wel spannend van tevoren geweest, want dit was het eerste taartje met appels van nieuwe eigen boom!

Weer een week later, volgende weekend: een tuinfeestje. Hiervoor vanwege tijdgebrek een taart gemaakt volgens een vergelijkbaar maar nog eenvoudiger beproefd recept: bodem van korstdeeg blindbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Na afkoelen het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (nectarines deze week) en klaar. Het weer deed de rest.

Nectarinetaart

Ik heb die dag nog meer appels geplukt, maar die zijn tot moes geworden. Geen plaatje dus!

De laatste in deze rij is een citroentaart. Boven het recept, ooit uit de krant geknipt ook weer, stond ‘gewoon in de oven schuiven’. En hoewel ik een fanatieke bakker ben, ben ik ook wel een beetje gemakzuchtig. Dus àls het makkelijk kan…  Toen ik een verzameling citroenen in de schoot geworpen kreeg, schoot me dus direct dat recept te binnen. Nog nooit gemaakt, maar ik knip alleen iets uit als het me echt lekker lijkt en dan staat het dus op het verlanglijstje.

Het werkt! Gewoon in de oven schuiven leverde een heel lekkere, romige citroentaart op. Terwijl in een pannetje citroenvla koken binnen de kortste keren zorgt voor een zure waterige massa met klontjes…. brrr

Tarte au citron

Limoentaart met aardbeien

24 juli 2011

Eindelijk!

Deze week heeft een elektricien een extra stopcontact in mijn keuken gemaakt, op een aparte groep. Dus nu kan ik mijn oven ook in mijn nieuwe huis gebruiken zonder dat ik bang hoef te zijn dat ineens het licht in de kamer uit gaat.

En meteen kwam ik in de nieuwste Smaakmakend een recept tegen voor limoentaart van maïsmeel en amandelen (en limoen natuurlijk) met aardbeien: de superzomertaart. Dat kunnen we wel gebruiken met dit weer. Bijna alle ingrediënten bleek ik ook nog eens al in huis te hebben, alleen vers fruit nog niet. En met de amandelen heb ik een beetje gesmokkeld: normaal gesproken maal ik ze met mijn supersonische amandelmolen. Dan zitten er wat grovere stukjes tussen, maar ik houd wel van die bite. Alleen heb ik mezelf natuurlijk net nu een polsblessure aangedaan, dus voordat dat écht over is ga ik er geen halve kilo noten doorheen draaien (met de hand dus). Gelukkig bestaan er zakjes kant-en-klaar amandelmeel.

Bakken uit zakjes en potjes!

De taart is heerlijk kruimelig en toch kleverig, en combineert heel goed met de aardbeien die nog een nachtje gemarineerd zijn in oranjebloesemwater. Inderdaad een heerlijke zomertaart, en hij viel dan ook zeker in de smaak bij iedereen die zaterdag kwam kijken naar het honingoogsten. Recept mag blijven!

stukje aardbeilimoentaart

En vooruit, nog eentje dan voor we eraan beginnen, omdat buiten alles zo mooi in bloei staat.

aardbeilimoentaart tussen de bloemen

Kweeperen: tarte tatin en cake

14 november 2010

Deze zijn alweer van een tijdje geleden en dus allang op, maar ze waren zo lekker dat ze nog wel een plekje in de fotogalerij verdienen. Tegenwoordig kun je in oktober kweeperen kopen, niet alleen bij obscure winkeltjes en delicatessenzaken, maar zelfs op de markt. En daar moet ik dan natuurlijk vanalles mee doen. Eerst koken, van het kookvocht gelei maken (die overigens een beetje mislukt is, want wel erg dun, maar dat nodigt weer uit tot creatief doen).

De gare peren zelf heb ik verwerkt in een tarte tatin. De eerste taart die ik in mijn nieuw gekregen silver anodised vorm maakte – en hij doet het geweldig:) Ook met simpelweg een recept uit Allerhande (al doen ze daar niet aan kweepeer, maar een recept helemaal volgen vind ik toch veel te lastig). Resultaat:

Kweeperen tarte tatin in vorm

De karamel was er een beetje overheen komen bubbelen, ambachtelijk noemen we dat. Omgekeerd werd het dit:

Kweeperen tarte tatin op bord

En de rest van de kweepeer had ik verstopt in een cake. Suiker en boter erop gedaan, met het idee dat dat dan in de oven een karamellaagje zou worden ook. Dat werkt dus niet, het loopt erlangs. Maar toch heel lekker!

Kweeperencake

Pruimentaarten

21 september 2010

En de volgende taart, dat zijn er meteen twee. Deze tijd van het jaar is geweldig voor fruittaartliefhebbers zoals ik. Kort geleden nog een overschot aan bramen, en voor dat dat op is vallen de pruimen letterlijk uit de bomen. En omdat fruit, om te citeren uit een krantenknipsel dat ik gisteren tegenkwam bij het inplakken van recepten, nergens goed voor is (behalve om taart van te maken), pruimentaarten dus!

Tussen de knipsels zitten meerdere pruimentaarten, die op zijn minst allemaal een keer uitgeprobeerd moeten worden. Ik koos de pruimentaart met bitterkoekjes, omdat ik daarvoor het makkelijkst aan de ingrediënten kon komen. De vulling bestaat uit pruimen, bitterkoekjes (wie had dat gedacht) en een bijna niet gebonden room. Maar omdat de taart zo laag is, kan dat wel, de vulling stroomt er niet uit als je er een stukje van snijdt.

Pruimenroomtaart

Stukje pruimenroomtaart

Toen had ik nóg meer pruimen, en een klein restje deeg in de vriezer van de perenroomtaart. En een restje slagroom. En ook nog een aangebroken potje pruimenjam. Dat werd dus, alles bij elkaar gegooid, nog een minipruimentaartje. In een vormpje waar je zo’n mooi kartelrandje van krijgt. Door de combinatie van room en jam werd deze vulling prachtig roze.

Klein pruimentaartje

Uitgebakken had ik nóg meer slagroom over, die heb ik maar in de soep gegooid. Maar anders hebben we voor dit soort gevallen natuurlijk altijd de haverkletskoekjes nog.

Perenroomtaart

11 september 2010

Hij is allang op, maar wachtte nog op een plekje in de galerij: de perenroomtaart. Een recept dat ik eerder al eens uit de krant geknipt had, maar nog nooit gemaakt. Hij volgde op een verhaal over specerijen, dat ik er niet aan kon koppelen, want die gaan hier niet in. Maar dat geeft niet, het recept klonk eenvoudig en lekker, en dat was het ook.

Wel werd de hoeveelheid deeg veel te groot, ik heb een heel dikke korst gemaakt en nog had ik over. En een beetje meer peer in de vulling gedaan. Dus hij is misschien niet helemaal zoals ‘ie bedoeld was, maar ach. Lekker is het belangrijkste.

Complete perenroomtaart, nog in de vorm

En aangesneden gedraagt ‘ie zich zo:

Stukje perenroomtaart

Op naar de volgende taart weer!

Aardbeienslagroomtaart

2 september 2010

Het begon allemaal met een potje jam, zelfgemaakte aardbeienjam. Collega Willem had het gekregen maar hij wist niet zo goed wat hij ermee moest, want hij at bijna geen jam. Probeerde het dus aan zijn collega’s te slijten, maar daar zitten blijkbaar weinig zoetekauwen tussen. ‘Ik maak er dan altijd taart van’, zei ik. Dus de deal was snel gesloten: hij zou de jam meenemen, ik er taart van maken.

Nou komt er bij een taart natuurlijk wel iets meer kijken dan een potje jam. Écht toveren, dat kan ik niet. De basissmaak lag vast: aardbeien. En om die goed te laten uitkomen besloot ik het heel eenvoudig te houden. Slagroomtaart met jam en verse aardbeien. Niet te veel slagroom want daar houd ik zelf weer niet van, maar net een laagje om het wat smeuïger te maken. En om de aardbeien goed vast te plakken natuurlijk. Eerst op jacht naar lekkere aardbeien. Ik houd een heel simpele regel aan: als ze zoet ruiken zijn ze goed. Dan sta je daar in de winkel te snuffelen… maar het was in een keer raak.

’s Avonds een biscuitbodem gebakken, en ’s nachts af laten koelen. De volgende ochtend was het een kwestie van assembleren. Taartbodem, (zelf!) geklopte slagroom, jam en aardbeien.

Alle ingrediënten om een taart mee samen te stellen

Bodem doorsnijden, vocht van de jam erover druppelen, dun laagje slagroom en dan de stukjes aardbei uit de jam.

Onderste laag van de aardbeientaart

Bovenste helft van de cake erop, beetje aanduwen (dus uit voorzorg niet de slagroom tot de rand smeren, dan wordt het zo’n knoeiboel) en afmaken. De rest van de slagroom en daar hele ontkroonde aardbeien in gedrukt. Niet te zuinig met dunne plakjes. Dat kan vast mooi zijn, maar deze moest flink naar aardbei smaken. In een doos, en mee uit werken. Hij is schoon op gegaan. Zei ik iets over geen zoetekauwen?

Aardbeienslagroomtaart in doos