Archive for the ‘Meer zoet’ Category

Om je vingers bij af te likken

13 september 2015

Wist je dat chocola, echte dan dus, veganistisch is? Dus als je een taart wilt maken die een beetje dieetvriendelijk is, is dat een heel goede keus. Sowieso is chocola altijd een goede keus. Voor deze feesttaart heb ik de waterganache uit het boek ‘Puur chocola’ van Chantal Coady als basis gebruikt. Niet zo zwaar, wel met echte chocoladesmaak.

De ganache bak je niet mee, je schept hem op een bodem die al af is. Dat kan voorgebakken zijn, maar in dit geval heb ik gedaan alsof het een cheesecake werd. Koekjesbodem dus. Alleen zijn kant-en-klare koekjes meestal niet veganistisch, en boter al helemaal niet. Dus heb ik dat vervangen door cornflakes (even flink in knijpen om ze te breken) en chocola. Is de taart meteen ook glutenvrij. Ik had dit al eens eerder geprobeerd, maar dat was niet zo’n succes: de bodem werd zo hard dat bij het snijden de stukken in het rond vlogen. Een paar lepels amandelpasta erdoor doen wonderen. Vraag me alleen niet hoe veel, ik doe altijd maar wat en heb het niet opgeschreven.

Als de bodem is opgestijfd is het een kwestie van stapelen. Laag ganache, laagje jam (pardon: vruchtenbeleg), blauwe bessen, nog meer ganache, frambozen. En voor de afwerking een glazuur gemaakt van sap-uit-een-pak omdat dat helder is, agar-agar en pijlwortelmeel. Dat vind ik nogal lastig afmeten, liever te stijf dan dat het eraf druipt, en het moment van overgieten luistert ook erg nauw: het moet nog vloeibaar zijn, maar niet té, en ook niet meer zo warm dat de ganache erdoor smelt. Kortom: dit moet ik nog eens vervolmaken.

vulling

Onvoorstelbaar maar waar: niet iedereen is gek op chocola. En omdat ik deze taart ook nog eens in mijn bijna-kleinste vorm heb gemaakt, heb ik er nog wat kleverige hapjes bij gebakken. Je wilt toch niet met te weinig aankomen. Je kunt met de vulling variëren, ik heb ook maar gewoon gebruikt wat ik nog in huis had.

In dit geval was dat amandelen en pistachenoten, in stukjes hakken en even roosteren. Dan wat kleingesneden dadels erbij en stukjes ovengeroosterde appels van eigen boom. Alles mengen, lepeltje kaneel erdoor en klaar is je vulling. Dan: een stapel filovellen in drieën snijden, elk stukje bekwasten met wat olie en een flinke theelepel vulling erop. Oprollen en op een plaat leggen. Als alle rolletjes klaar zijn ze aan de buitenkant nog eens met olie bestrijken en bakken tot ze knapperig zijn.

kleverige_rolletjes

Omdat de vulling niet zo zoet was, heb ik de rolletjes daarna nog in een suikerstroopje gelegd met een scheutje oranjebloesemwater erdoor. Het knapperige gaat er grotendeels af, maar ze worden heerlijk kleverig. Om je vingers bij af te likken!

chocoladetaart_notenrolletjes

Advertenties

Rijstpuddinkjes met rozensmaak

9 december 2011

En toen de oven toch aan stond, het rooster meteen maar wat voller gezet. Want een hele oven voor één cakevorm, dat is toch een beetje overdreven.

Gelukkig had ik nog meer restjes: gekookte witte rijst (basmati, dat ruikt zo lekker), en wat gedroogde cranberries. Dat werd samen, hoe kan het anders, rijstepudding. Eieren, melk en suiker kloppen, rijst erdoor, cranberries en voor een subtiel smaakje wat rozenwater en gedroogde rozenblaadjes. Vraag me niet naar hoeveelheden, want ik doe altijd maar wat. Pudding wordt het toch wel. In de oven en klaar. Wat een lekker toetje is dat!

Rijsttoetje met rozensmaak

Bramenclafoutis

30 augustus 2010

Augustus is bramenmaand. En omdat braam een soort onkruid is, staat het park er hier vol mee. Dus stappen aan het eind van de middag forensen van de fiets, om een handje te plukken. Leuk gezicht is dat! Alleen met het weer van de afgelopen dagen zie je die zomerse frivoliteit een stuk minder.

En het heeft ook zijn effect op de bramen gehad: ze zijn wel zacht maar niet erg zoet. Daarom besloot ik mijn volle emmertje ergens in mee te bakken. Dat werd een clafoutis, volgens een recept uit de Allerhande. Ik heb alleen wel de wodka vervangen door kersenlikeur omdat ik het eerste niet had – en dit haalt de smaak van de bramen ook nog wat op.

Het blijft vooral een zoet hapje, niet zo uitgesproken van smaak, maar het ziet er mooi uit:

Bramenclafoutis

en dan moet er eigenlijk nog een dikke witte laag poedersuiker op...

Rabarberpudding

12 juni 2010

Vandaag tuinfeest. Dat is een barbecue, en sommige tuinders nemen nog iets extra’s mee. Toetjes bijvoorbeeld. In deze tijd van het jaar is er nog niet zo veel dat bruikbaar is – wel spinazie en radijsjes maar die doen het niet zo goed boven een gloeiend vuurtje. Maar ik had nog – rabarber. Dus rabarberpudding gemaakt, succes gegarandeerd.

Het is een Amerikaans recept dacht ik, misschien Engels. In elk geval is het niet direct wat je verwacht, maar Angelsaksen hanteren nou eenmaal een wat bredere definitie van het woord pudding dan wij tegenwoordig.  (Dit is niet de plaats voor een etymologische verhandeling, maar het is wel interessant!)

Eigenlijk is het gare rabarber, zoet en het uitgelopen sap een beetje gebonden, en daaroverheen cakebeslag. Schoon op gegaan:)

Rabarberpudding

Krokante honingkoek

19 april 2010

Geïnspireerd door verhalen over een imkercursus besloot ik honingkoek te maken. En omdat het de hoogste tijd was om weer eens ergens haver in te verwerken (toch lichtelijk verslaafd), zou het honingkoek met een krokant haverlaagje worden. Kan dat? Ja, het blijkt te kunnen. Al heeft de toplaag wel de neiging eraf te kruimelen.

Omdat het een probeersel was wilde ik een kleine vorm, liefst vierkant. Want dat past toch beter bij koek dan een ronde. Die had ik niet, dus wat geïmproviseerd met bakpapier en paperclips. Werkt prima!

Van bakpapier en paperclips ene cakevorm geknutseld

Simpel honingkoekbeslag erin, met alleen wat anijs. En daarbovenop een laagje van havermout, boter, suiker en kaneel. Tegen de tijd dat de koek gaar is, is de haverlaag krokant.

Honingkoek met krokant haverlaagje

Sinaasappelplakjes

4 februari 2010

Het is een erg plakkerig weekje: ook sinaasappelplakjes kun je niet eten zonder vieze vingers te krijgen. Hoewel… ik probeer het nu door ze aan een vorkje te prikken en er dan stukjes af te happen:) Gaat heel aardig.

net uit de oven

Ik gebruik hier het liefst bloedsinaasappels voor, die hebben zo’n mooie kleur. En ze smaken ook lekkerder, vind ik. Als ze klaar zijn even door de gesmolten chocola (puur natuurlijk) hengelen. En als dat weer gestold is, kun je ze daar tenminste vastpakken. Niet te lang, dan smelten ze in je hand, maar tegen die tijd is zo’n plakje toch al op.

Sneeuwschuimpjes

2 februari 2010

Overgeschoten eiwitten worden bij mij al snel schuimpjes. En hoewel je het met al die regen nu niet zou zeggen, was het hier de afgelopen dagen mooi wit buiten. Genoeg inspiratie dus om eens echte sneeuwschuimpjes te maken. Behalve eiwitten heb je daar twee dingen voor nodig: een lage oventemperatuur en echt witte suiker. Dat eerste was geen probleem, het tweede eigenlijk ook niet. Ik gebruikte voor de verandering eens basterdsuiker, want de kristalsuiker die ik in huis heb is ‘half wit’, niet dus eigenlijk.

Resultaat:

sneeuwwitte schuimpjes

Aan welke van de twee het lag weet ik niet, maar ze waren een beetje gaan lekken. Suikerstroopje. Op zich niet zo erg, ze zien er alleen wat minder ijzig uit. Plakkerig zijn ze toch wel. En door mijn geheime ingerediënt smaken ze toch nog (an)ijzig:)

Helaas, door de hoge luchtvochtigheid hier waren ze vandaag erg klef geworden, dus ik heb ze nog even opnieuw gebakken op een iets hogere temperatuur. Waarbij de uitgelopen suikerstroop gekaramelliseerd is. Niet meer sneeuwwit nu, helaas. Maar wel lekker!