Archive for the ‘Koekjes’ Category

Pepernoten?

8 december 2012

De biowinkel waar ik meestal kom doet je net als andere supermarkten ideeën aan de hand voor recepten die je kunt maken met ingrediënten die in de desbetreffende winkel te koop zijn en dan toevallig ook zo voor het grijpen staan. Dat gaat in de vorm van flyertjes die je even meepakt. En dat deed ik dus ook toen er afgelopen week een recept voor pepernoten stond te pronken. Want marketingtruc of niet, dit is een van de leukste die ik ken: met open vizier en je doet er nog eens ideeën door op.

Twee flyers in de tas, eentje die avond bij een net-verhuisde vriendin achtergelaten en de andere mee naar huis voor als ik twee dagen later tijd had. Helaas. Toen het zo ver was: flyertje kwijt. En omdat het 1 dag na Sinterklaas was, waren alle sporen uitgewist in de winkel. Alleen nog verweesde melkchocolade-sinten die met 50% korting herinnerden aan hoe het was.

Ik wist nog dat er boekweitmeel in ging, en ik gokte op honing, dus dat allebei aangeschaft. Thuis op de site van de keten gekeken, en zowaar: de flyerrecepten staan ook online. En daar worden ze gelukkig wel na Sinterklaas bewaard.

Ze heten pepernoten, maar op het bijgeleverde plaatje staan kruidnoten. En van het recept, dat ik keurig gevolgd heb (op wat vrijheden in de kruiderij na, want ik meng speculaaskruiden altijd zelf, net zoals ik er op dat moment zin in heb), werd ik ook niet veel wijzer. En om eerlijk te zijn weet ik het nu nog niet. Ze hebben de vorm van pepernoten, maar ze zijn te knapperig en rul, echte pepernoten zijn taai. Maar als het kruidnoten hadden moeten worden, is het niet logisch dat je ze tot balletjes moet vormen. Over de smaak zullen we het niet hebben: die neigt naar pepernoot, maar dat is omdat ik zin had in extra anijs, dus dat heb ik er zelf ingebracht.

Ik noem ze maar brosse decemberkoekjes, dan kun je ze ook zonder sputteren na 5 december bakken en roepen ze geen niet-waargemaakte associaties op. Want ook al lijken ze dan nergens op, ze bevallen prima!

pepernoten of kruidnoten?

Brosse decemberkoekjes

Advertenties

Anijskoekjes om te soppen

19 mei 2012

Onder het genot van een kopje thee met koekje overdenk ik mijn baksels van de laatste weken. Dat was niet veel. De koekjes waren het gevolg van een vriend die ‘morgenvroeg even langskwam en o ja, dan ben ik ook jarig’. Dat is de beste manier om mij de keuken in te krijgen. Een paar weken daarvoor had ik een recept uitgeknipt voor cantuccini, van die Italiaanse koekjes met amandel. Mooie gelegenheid om die uit te proberen.

Natúúrlijk had ik niet alle ingrediënten in huis. Tot mijn schrik zelfs geen hele amandelen (inmiddels weer op voorraad). Wel schaafsel, dus moest het daar maar mee. Wat me erg aansprak in het recept was de toevoeging van venkel en sinaasappelschil. Maar ook sinaasappelschil had ik niet vers, alleen in geconfijte-stukjesvorm. En alleen venkelzaad is wat te vlak van smaak. Om toch het idee vast te houden heb ik cantuccini met anijs gemaakt.

In een moeite door van de standaard amandelkoekjes (die met amandelmeel, suiker en eiwit) ook een anijsversie gemaakt. Die kregen wat minder suiker erin, en heb ik daarom na het afkoelen met poedersuiker bestrooid. Mooi!

Kortom, het werd weer eens iets heel anders dan oorspronkelijk de bedoeling was. Maar ze waren heel geschikt als cadeautje, en ik heb zelf ook met de overmaat lekker in de thee zitten soppen (dat hoort, al mag koffie uiteraard ook).

Nu broed ik op iets om met de twee dozen blauwe bessen die ik heb liggen te doen. Ik heb al een (kleiner) heerlijk doosje zo opgegeten en dat kan met de rest natuurlijk ook, maar je kunt ze ook verwerken. In eerste instantie dacht ik aan blueberry muffins, heel klassiek. Maar ook wel standaard. Nu had ik min of meer besloten dat het een Franse taart wordt, plat, pâte brisée, bessen in een laagje amandelspijs. Ook heel klassiek maar blijvend bijzonder. Beide op voorwaarde dat ik bloem in huis heb, daar ga ik altijd maar van uit maar ik heb niet gecontroleerd hoeveel het dan nu nog is.

En toen, nestelde zich langzaam maar opdringerig de herinnering aan een recept voor bosbessen-advocaattaart in mijn bewustzijn. Dat zou goed uitkomen voor de aangebroken fles advocaat die in mijn koelkast ligt, van toen ik ruim na Pasen even een geel paastaartje* maakte. Ik weet in welk boek het moet staan, als het recept inderdaad is wat ik denk dat het is. Maar ik heb nu geen zin meer om het op te zoeken. Morgen beslis ik wat er met de bessen gebeurt.

* voor het eerst ook roosjes van marsepein gemaakt. En verder versierd met gevulde en toch gehalveerde paaseitjes.

Haverkoekjes zonder haver

31 maart 2012

Het gebeurt niet vaak dat ik twee keer precies hetzelfde bak, behalve als ik eerst ergens een of meer testversies van gemaakt heb. Maar met haverkoekjes ligt dat anders. Die maak ik vaak als ik even snel koekjes wil – ze vragen weinig tijd, weinig afwas en ze zijn heel erg lekker. En als ik ergens zo gek op ben, wil ik ze ook graag weg kunnen geven. Breng dat samen met de permanente uitdaging ook voor mensen-met-dieet te kunnen bakken, in de praktijk vaak glutenvrij, en daar is de volgende zoektocht.

Haverkoekjes bevatten zoals de naam al zegt haver, in vlokvorm, en daarnaast ook nog tarwebloem. Ik ben vorige week al begonnen met speuren in de biowinkel naar vervangers voor de havervlokken (havermout klinkt toch minder lekker). En wat zijn er veel mogelijkheden! Bijna elk graan of wat daarvoor door kan gaan bestaat ook in vlokvorm. Omdat de specifieke haversmaak er sowieso niet aan zit, besloot ik maar te kiezen voor wat op het oog een vergelijkbare structuur had. Rijst (te fijn) en amarant (ik herinner me dat als iets wat een soort lijm wordt) vielen dus af, en boekweit leek de beste vervanger.

Thuis meteen aan de slag: ik heb dezelfde verhoudingen in het recept gebruikt, en de bloem vervangen door rijstebloem. Dat werkt dus niet helemaal. Ze waren gelukkig wel lekker, maar veel meer uitgelopen dan het origineel. Dat betekende geen losse kletskoekjes, maar een plaat vol, en de koekjes zelf waren vol gaatjes komen te zitten. Zag er leuk uit! Ze werden er alleen wat slap van terwijl de ‘echte’ steviger zijn, een beetje klef in het midden en met dunne krokante randjes. Bovendien heeft rijstebloem toch iets mufs als je goed proeft.

Rijstkoekjes

Noodzaak tot verbetering dus. Omdat teff, ondanks dat het geen gluten bevat, wel een behoorlijke bindkracht schijnt te hebben, heb ik daarvan deze week een zak gekocht voor de tweede poging. Het zou mooi zijn als het zichzelf en de koekjes wat meer bij elkaar houdt. Mijn eerste ontdekking was dat ‘wit teffmeel’ dan wel wit heet, maar een beetje bruin beslag oplevert. En de tweede, dat het zich in deze koekjes net zo gedraagt als tarwebloem. Ik weet dus wel waar ik deze variant voortaan mee maak!

Drie verschillende koekjes

Van links naar rechts: een origineel haverkoekje, een met rijstebloem en een met teff.

Chocolade-notenkoekjes

5 november 2011

Vandaag een variant op die heerlijke amandelkoekjes die je zo eenvoudig snel tussendoor kunt maken: chocolade-notenkoekjes. De basis bestaat uit amandelen, suiker en eiwit, ongeveer in de verhoudingen 1:1:1. En de grap is dat je niet moeilijk doet met eiwit stijf kloppen, maar het er gewoon zo doorheen roert. Stuitertjes van maken, even in de oven en klaar.

Je kunt eindeloos variëren, afhankelijk van je bui en wat er nog in de koelkast staat. Dat leverde vandaag koekjes op met chocoladesmaak (bui) en kastanje (koelkast). Laatste schep kastanjepuree, cacao, vanille-extract. Voor de amandelen gebruikte ik wat uit de grote zak tot poeder gemalen amandelen die ik gekregen had. Van de Carrefour. Kan het iedereen aanraden: als je in België bent, neem zo’n zak (of twee) mee terug. Zo gelijkmatig fijn krijgt mijn amandelmolentje ze niet, en dit is ontzettend makkelijk. En betaalbaar.

Door de puree was het deeg iets natter dan normaal, dus ik heb met twee lepels bergjes gemaakt. Een kleine plaat vol. Je moet bij koekjes met cacao wat beter opletten wanneer ze gaar zijn, want aan de kleur zie je het niet. Gewoon even voorzichtig voelen (en vast eentje proeven tussendoor). Afkoelen en ze zijn precies goed: krokant korstje en kleverig van binnen. Ik wilde er eerst nog een chocoladekontje aan geven, maar omdat ik geen couverture in huis had heb ik dat maar laten zitten. Zoals ze nu zijn gaan ze ook snel op (al is het misschien niet snel genoeg om te voorkomen dat ze een beetje zacht worden)!

Chocolade-notenkoekjes

Zomertaarten zijn op voor je er erg in hebt…

9 oktober 2011

Dat ik de laatste tijd niets gepost heb, komt niet doordat ik niets gebakken heb. Maar wel doordat de tijd soms ontbreekt om er een leuk verhaaltje over te schrijven. Terwijl ik juist altijd zeg dat deze blog ook voor mezelf is, om te onthouden wat ik allemaal gemaakt heb!:O

Daarom dus nu alleen even een kort overzichtje van de afgelopen tijd.

abrikozentaart en chocoladecake

Frambozenchocoladecake (onder) en abrikozentaart (boven)

Soms is het nog erger dan niet de tijd nemen voor een blogje: onder een stukje van de frambozenchocoladecake die ik maakte voor mijn nieuwe-huisfeestje. En daarboven, wat er over was van de abrikozenkaastaart met lavendel. (Niets dus) Geslaagd recept, dat blijkt! Alleen moet de razende reporter er de volgende keer iets eerder bij zijn…

Op hetzelfde feestje de al bekende sesamkoekjes met cranberries. Voor de verandering tarwevrij gemaakt, met speltbloem.

Sesamkoekjes met cranberries

Een week later had ik appels over, en de ingrediënten voor banketbakkersroom. Dat gebeurt hier wel eens zomaar. Vooral die laatste zijn niet lang houdbaar dus daar moest iets mee gebeuren. Het werden twee taarten: een ouderwetse appeltaart en een volgens een beproefd recept: bodem van korstdeeg blind voorbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (druiven in dit geval) en afbakken.

Appeltaart voor het bakkendruiventaart voor het bakken

Dat was voor ze de oven in gingen, en zo waren ze daarna:

Appel- en druiventaart

De appeltaart beviel iedereen het beste. Mij ook, de druiventaart vond ik wat vlak. Was wel spannend van tevoren geweest, want dit was het eerste taartje met appels van nieuwe eigen boom!

Weer een week later, volgende weekend: een tuinfeestje. Hiervoor vanwege tijdgebrek een taart gemaakt volgens een vergelijkbaar maar nog eenvoudiger beproefd recept: bodem van korstdeeg blindbakken, pannetje banketbakkersroom koken. Na afkoelen het een in het ander scheppen, dan stukjes vers fruit erop (nectarines deze week) en klaar. Het weer deed de rest.

Nectarinetaart

Ik heb die dag nog meer appels geplukt, maar die zijn tot moes geworden. Geen plaatje dus!

De laatste in deze rij is een citroentaart. Boven het recept, ooit uit de krant geknipt ook weer, stond ‘gewoon in de oven schuiven’. En hoewel ik een fanatieke bakker ben, ben ik ook wel een beetje gemakzuchtig. Dus àls het makkelijk kan…  Toen ik een verzameling citroenen in de schoot geworpen kreeg, schoot me dus direct dat recept te binnen. Nog nooit gemaakt, maar ik knip alleen iets uit als het me echt lekker lijkt en dan staat het dus op het verlanglijstje.

Het werkt! Gewoon in de oven schuiven leverde een heel lekkere, romige citroentaart op. Terwijl in een pannetje citroenvla koken binnen de kortste keren zorgt voor een zure waterige massa met klontjes…. brrr

Tarte au citron

Kokospiramides

10 oktober 2010

De laatste tijd komt het veel te weinig van bakken. Dus toen ik gisteren een dagje keuken had ingepland, kon daar ook best een eenvoudig baksel tussendoor. Voor alle andere dingen had ik de oven toch niet nodig.

Dit wereldrecept had ik al een tijd geleden overgepend uit hetzelfde Zweedse boek als waar de haverkletskoekjes uit komen. Moest dus wel goed zijn, ging ik van uit. En heel kort, eigenlijk niet meer dan ‘gooi de ingrediënten bij elkaar en bak’. Prima voor tussendoor.

Maar wereldrecept? Ja, een Zweeds boek dus, maar bij piramides denk ik toch eerst aan Egypte. Hoewel ze er door de kokos besneeuwd uitzien, en daarvoor moet je toch weer ergens anders zijn. En verder nog limoen en rum, dat geeft ze wat Cubaans bloed. Kortom, fusionkoeken.

Het mengen van de ingrediënten ging inderdaad heel eenvoudig. Alleen het ‘vorm er piramides van’ leverde nog wat problemen op. Er zit namelijk geen grammetje bloem in, alleen maar kokos. En dat maakt het deeg nogal brokkelig. Probeer dan maar eens met je handen keurige piramides met een vierkante basis en strakke zijden te vormen…

Je raadt het al, niet gelukt. Maar ze zijn van boven smaller dan aan de basis, en de onderkant is in elk geval wel mooi plat.

Kokospiramide

Ook bij het eten kruimelen ze nogal, maar dat geeft niet. Sneeuw hoort in vlokjes.

Verantwoorde koekjes

14 juli 2010

Op de valreep vandaag nog:  überverantwoorde koekjes. Ze stonden al een tijdje op mijn wensenlijstje en gisteren hebben we ze even snel in elkaar gedraaid: de sesamkrentenkoekjes van Peter Berley.  Zijn kookboek is van een ouderwetse vegetarische degelijkheid, maar het leuke is, dat het recepten zonder geitewollensokkensmaak zijn. ‘Alternatief’ eten mag tegenwoordig gelukkig ook lekker zijn.

De koekjes dus. Hij gebruikt in zijn baksels weinig zuivel, eieren en suiker, maar niet dogmatisch. Deze koekjes zijn toevallig wel veganistisch, of kunnen dat zijn beter gezegd, maar zo moet je ze natuurlijk niet verkopen:D. Het recept biedt de keuze uit kokosolie (had ik niet in huis), olijfolie (worden ze vast minder knapperig van) of boter. Dat laatste werd het dus. Verder gaat er havermout in (gemalen), héél veel sesamzaad, en volkorenmeel. En toch smaken ze niet naar karton.

Komt waarschijnlijk door de boter en de ahornsiroop. En doordat haver en sesam gewoon lekker zijn natuurlijk. Dan nog krenten erdoor, daar had ik niet genoeg van, dus gedeeltelijk vervangen door gedroogde cranberries. Maakt het misschien wel iets zoeter dan oorspronkelijk de bedoeling was, maar dat kunnen ze best nog hebben. En het ziet er leuk uit, die rode stukjes erin:

Sesamkrentenkoekjes

Het is de moeite waard ze te laten afkoelen, daar worden ze heel knapperig van. Maar daarna zijn ze onweerstaanbaar (dus alweer bijna op). Het enige onverklaarbare, maar dat delen ze met andere koekjes, is dat we twee derde van de hoeveelheden gebruikt hebben – en op ongeveer twee keer zo veel koekjes uitkwamen als het recept. Maar ja, wie maalt daar nu om? Meer koekjes = beter.