Archive for augustus, 2010

Bramenclafoutis

30 augustus 2010

Augustus is bramenmaand. En omdat braam een soort onkruid is, staat het park er hier vol mee. Dus stappen aan het eind van de middag forensen van de fiets, om een handje te plukken. Leuk gezicht is dat! Alleen met het weer van de afgelopen dagen zie je die zomerse frivoliteit een stuk minder.

En het heeft ook zijn effect op de bramen gehad: ze zijn wel zacht maar niet erg zoet. Daarom besloot ik mijn volle emmertje ergens in mee te bakken. Dat werd een clafoutis, volgens een recept uit de Allerhande. Ik heb alleen wel de wodka vervangen door kersenlikeur omdat ik het eerste niet had – en dit haalt de smaak van de bramen ook nog wat op.

Het blijft vooral een zoet hapje, niet zo uitgesproken van smaak, maar het ziet er mooi uit:

Bramenclafoutis

en dan moet er eigenlijk nog een dikke witte laag poedersuiker op...

Advertenties

Banaancitroentaart

17 augustus 2010

Een tijdje geleden vroeg mijn zus of ik ook taartrecepten zonder ei had. Nou, niet erg veel ontdekte ik. Dus toen ze afgelopen weekend jarig was, besloot ik dat het tijd was om eens te proberen of ik zelf zoiets kon verzinnen. In een moeite door de uitdaging nog wat groter gemaakt, door ook geen suiker te gebruiken. Klinkt vies he, taart zonder suiker en ei?!

Veel veganistische bakkers gebruiken banaan, bijvoorbeeld in cakebeslag. Dat leek me een mooi uitgangspunt voor een taartvulling, en een goede bestemming voor twee banaantjes die op de fruitschaal lagen. Ja, het is fruit, banaan. Ik merk er niets van, maar het schijnt echt zo te zijn. Vandaar dat deze taart ook onder de ‘fruittaarten’ valt.

Als je die banaan mixt met zachte tofu, krijg je heus een romige vulling. Bloem en maïzena om te binden, honing om het zoeter te maken en citroen als een beetje frisse tegenhanger. Leek me wel iets wat moest lukken.

Een echt korstdeeg kun je niet maken als je de suiker vervangt door honing, het deeg wordt dan namelijk zacht. Maar met een lepel (en je vingers) blijk je het heel aardig uit te kunnen smeren in de vorm. Vulling erin gieten en bakken maar. Vol verwachting over wat er een klein uur later uit de oven zou komen…

DIT:

Banaancitroentaart zonder ei

Net echt, nietwaar? En zo smaakt ‘ie ook, hoewel het natuurlijk wel een bananentaart blijft, en daar moet je maar net van houden. Maar de citroen maakt veel goed, en misschien kan het ook wel zonder banaan. Nog genoeg mogelijkheden om te experimenteren!

In elk geval gaat de tweede helft (die nu in de vriezer zit) komend weekend mee naar het feestje. Want de vulling houdt zich keurig, en ook de korst wordt stevig genoeg als de taart is afgekoeld.

Stukje banaancitroentaart

Gele kruimelcake

4 augustus 2010

Het leuke van ‘buitenlandse’ winkels is dat ze dingen hebben die je niet kent, waarvan je soms niet eens wist dat het bestond, en dat allemaal gewoon om de hoek. Afgelopen weekend kreeg ik zo een potje ‘we weten niet wat het is maar het is heel zoet’. Het viel mee met het mysterie: tussen alle Arabische letters stond ook nog ‘cedrat jam’. Made in Iran. Cedraat kennen we hier als de soort citroen waar sukade van gemaakt wordt. Volgens mij is dat groen, maar dit was geel. Om preciezer te zijn, bleekgele stukjes op een net zo lichte siroop. En niet een egale gelei, zoals ik eerst dacht. Dat geel betekent misschien wel, dat deze ‘jam’ van het vruchtvlees gemaakt wordt en niet van de schil? Zou best kunnen dat dat allemaal op het potje staat, maar dat kon ik niet ontcijferen.

De smaak was mild citrus, mierzoet, en een vleugje kweepeer. Leek me heel geschikt voor een cake in Midden-Oosterse stijl. Als basis polenta, daar wordt ‘ie mooi geel van. Met voor de smaak wat gemalen amandelen, snufje kaneel en een lepel rozenwater (die laatste twee proefde ik overigens niet terug, dat mag de volgende keer wat meer – maar ze moeten ook niet te erg opvallen). En voor de structuur een bakje volvette Turkse yoghurt erdoor. Stukjes cedraat erover en bakken maar. Het geheim van de smid: geen suiker erin, maar direct uit de oven de siroop uit het potje erover gieten. Dan wordt het zo’n echt plakkerige Arabische cake. Hoewel originele recepten vaak en en doen: suiker in het beslag én siroop erover gieten. Maar dat vind ik teveel van het goede.

Polenta-siroopcake met stukjes cedraat

Door het sirooplaagje gaat de cake glimmen, en is hij een stuk minder droog. De polenta kan een heleboel vocht opnemen. Ondanks de yoghurt is het namelijk toch nog een behoorlijk kruimelige cake. Maar je kunt hem wel netjes genoeg aansnijden om uit te delen.

Aangesneden polentacake

Een volgende keer mag er wel wat citroen in – de cedraat en vooral de siroop is toch in de eerste plaats zoet en pas daarna citrus.