Archive for maart, 2010

Zwitserse koekjes

26 maart 2010

Op de vrij(gemaakt)e donderdag hebben Nadine en ik ons op een van haar Zwitserse bakboekjes gestort. Ze hebben daar toch een veel uitgebreider assortiment traditionele koekjes dan hier! De keuze viel op twee soorten die je allebei met poedersuiker maakt in plaats van met ‘gewone’ suiker. En in allebei gaat wat amandel, maar verder zijn ze heel verschillend.

We begonnen met de sinaasappelkoekjes. Daar hadden we eigenlijk zachte boter voor nodig en ik had JUIST alle boter in de koelkast gelaten omdat je voor koekjes meestal harde nodig hebt… maar gelukkig wordt het lente en hadden we alle tijd, dus uiteindelijk was hij zacht genoeg. Schil van een sinaasappel erin, waar de koekjes uiteindelijk een beetje oranjegeel van worden! Heel zomers kleurtje. En amandelpasta en dan drie kwartier in rollen in de koelkast op laten stijven.

Dat gaf ons mooi de tijd om de vanillekoekjes te proberen. Helaas besloot de amandelmaler dat hij ermee ophield. Misschien waren de messen te bot, dachten we. Dus: eerst de amandelen met de hand gemalen. Dat doe ik anders ook altijd, alleen worden ze niet zulk fijn poeder als we nu eigenlijk nodig hadden. En dan nog eens in de maler gooien voor de finetuning. Maar helaas. Gelukkig werkt het met een iets grovere maling ook prima:)

Tijd om de sinaasappelkoekjes te bakken. Eerst de rollen in dunne plakjes snijden. Die hebben allemaal een platte onderkant, want de rollen wilden geen rollen blijven. Maar daar smaken ze natuurlijk niet minder om. En dan in twee ladingen in de oven. Daarna moest er, terwijl ze nog warm waren, sinaasappelglazuur op, dat we wat hadden opgeleukt met oranjebloesemwater. En in de tussentijd vast de vanillekoekjes vormen. Echt productie draaien!

Op de foto in het boekje waren de vanillekoekjes niet alleen ‘hoorntjes’, een soort maansikkels, maar ook krakelingen. Alleen dat bleek toch wel erg lastig zonder ze uit elkaar te laten vallen. Dus een plaat vol maantjes met een paar verdwaalde krakelingen. Deze koekjes rijzen grappig genoeg terwijl er geen ei of bakpoeder in zit. En recht van de plaat moeten ze door vanillesuiker gerold, zodat ze een mooi besneeuwd uiterlijk krijgen.

Mijn favoriet is tot nu toe het sinaasappelkoekje. Maar die met vanille schijnen na een paar dagen lekkerder te worden, wat voor koekjes toch niet zo gebruikelijk is, dus wie weet verandert dat nog… in elk geval hebben we allebei weer voor een week genoeg:

Bord vol Zwitserse koekjes

Advertenties

Haverkletskoekjes

20 maart 2010

Vanochtend de perfecte huisvrouw uitgehangen:D met een koekjesrecept dat ik had overgeschreven toen ik laatst bij Maria was. Een Zweeds boek, ik weet alleen niet meer hoe het heet, waar een heleboel water-in-de-mondbaksels in staan. Gelukkig wel vertaald. Deze had ik meegenomen omdat er een klein beetje slagroom in gaat, en ik had toen net een restje. Uiteindelijk heb ik daar iets anders mee gedaan, maar nu was het weer zo ver. En er zit haver in, heerlijk! Ik heb even een haverperiode, geloof ik.

Volgens het recept hoeven deze koekjes maar 4 minuten te bakken, maar ik doe ze langer. Misschien maak ik te grote balletjes (met 2 theelepels kun je ook flinke scheppen nemen), of horen ze zacht te blijven. Maar ik heb ze juist liever met een knapperig randje. Kan me niet herinneren of er in het boek een foto bij stond, dus ook niet of ze erop lijken. Maar ze zijn zo erg lekker!

Afkoelende haverkletskoekjes met knapperig randje

En waarom kletskoekjes? Omdat ze, net als kletskoppen, beginnen als bolletje op de bakplaat en tijdens het bakken uitlopen tot koekjes. Ze hebben alleen geen klets nodig, ze kunnen het helemaal zelf. Nog even een close-up voor de randjes, die toch ook wel erg op kletskoppen lijken:

Haverkletskoekjes in close-up

Wortelkastanjecakejes

19 maart 2010

Nu even alleen een snel tussendoortje, dat waren deze cakejes tenslotte ook. Restverwerking van wortels en echte marmelade, met kastanjemeel erdoor en een ei zodat het cakejes werden. Heftig zijn ze!

Wortelkastanjecakejes

Appelamandeltaart

7 maart 2010

Als je een taart maakt om weg te geven aan iemand die vooral van appeltaart houdt, dan maak je een appeltaart. Maar ik geef er dan natuurlijk wel een draai aan. In dit geval was dat een vulling waarin de appels zich wentelden in een romige amandelvulling. Een heel nieuw recept, dus moest ik hem eerst proefbakken. Dat werd een klein taartje waar ik nog niet helemaal tevreden over was. Hij lekte, dus de oven werd vies. Maar de puntjes bleven redelijk in vorm, dat was ook precies het idee achter de extra vulling.

Puntje van de kleine appelamandeltaart

Alleen de smaak mocht nog wel wat sterker. Dus de oven schoon geschrobd en toen definitief gemaakt. Wat minder natte appels, minder slagroom, meer citroen en een beetje amaretto erdoor. Of deze nou helemaal goed smaakte weet ik niet, want weggegeven (ik kreeg wel een stukje aangeboden, maar wat je voor een ander maakt ga je toch niet zelf opeten?! Bovendien had ik al heel wat taart achter de kiezen;)). Maar hij zag er in elk geval goed uit:

Grote appelamandeltaart

Jammergenoeg lekte deze ook nog een beetje, dus dat wordt weer oven soppen…

Havermoutkoekjes

3 maart 2010

Er was eens…

Een logeerpartijtje van twee fanatieke bakkers. Ze hadden al heel wat kookboeken doorgewerkt en toen kon het niet uitblijven. Al die ideeën en wat restjes uit het keukenkastje werden samen havermoutkoekjes met brokken chocola. En wat amandelmeel, zodat ze zacht en smeuïg en spijzig bleven. Opeten als ze nog warm zijn!

Er is nu dan ook niets meer van over, behalve deze foto:

havermoutkoekjes met chocola